Friday, 8 September 2017

ΛΟΟΟΟΟΛ

Πετάγομαι στου Μαρινόπουλου να φέρω μπύρες...
Στο μεταξύ, ας του πει κάποιος, με τρόπο όμως, μη τρομάξει, ότι είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε κύργιε Αντιπρόεδρε. Ας ψαχτεί λίγο, μήπως είναι κι αυτός αριστερός και απλά δεν το ξέρει.

Είναι ο Καπιταλισμός Κωστή μου, που μου επιτρέπει εμένα που έχω λεφτά, ή έχω τα κονέ να βρω λεφτά, να ανοίξω μια ΑΕ, να βγάζω τα άντερά μου κι εγώ σαν φυσικό πρόσωπο να δηλώνω εισοδήματα λιγότερα κι από συνταξιούχο των 400, ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ. Αν θέλω να κάνω χοντρό παιχνίδι, να το κάνω ανεμπόδιστα με τις κατάλληλες γνωριμίες πολιτικών και δημοσιογραφούντων και αν κάτι στραβώσει, να μπορώ να τραβήξω μία πτωχευσάρα και θα'χω να κάνω με τη συνείδησή μου (χαχαχα) και μόνο. Αυτά που είχα κονομήσει τα χρόνια τα καλά, είναι γραμμένα στα παιδιά μου, στα σκυλιά μου, στα νησιά κέϋμαν θαμμένα, όπου γουστάρω ρε, τι θες? Ελεύθερη οικονομία δεν έχουμε? Κουμάντο στα λεφτά μου ρε άπλυτε? Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά Κωστή μου.

Και αυτά είναι τα νόμιμα Αντιπροεδράρα μου. Στο ξαναλέω. Είναι ΝΟΜΙΜΟ όλο αυτό που περιγράφω. Που να πάμε στα παράνομα....Κάθεσαι? Ή μάλλον άστο Κωστή μου, άστο μη σε ταράξω και πέσεις από κάνα σύννεφο κι έχουμε άλλα.

Tuesday, 29 August 2017

"του αδόλφου τα εγγόνια, η σαπίλα του ντουνιά"


Για να το ανεβάσω, έσβησα το όνομά της, αν και στα ίντερνετς κυκλοφόρησε μαζί με αυτό. Γιατί? Γιατί ντρέπομαι για λογαριασμό της. Αυτή μπορεί να μην ντρέπεται για αυτά που πιστεύει, γι'αυτό και τα γράφει άλλωστε, αλλά δεν είμαστε το ίδιο.

Όπως δεν ντρέπεται το τζημεροειδές, να αποκαλεί και τον Μίκη Θεοδωράκη "μπάρμπα". Αφού ξεράσετε ελεύθερα με το "καθαροί και νοικοκυρεμένοι", αναλογιστείτε λίγο, οι δικοί της πρόγονοι και μπάρμπες..τι να ήταν άραγε? :) Γερμανοτσολιάδες, δωσίλογοι, ταγματασφαλιτάρες και περήφανα χουντόσκυλα, τι άλλο? Εχέφρονες νοικοκυραίοι δηλαδή, που δεν αντιστάθηκαν στις νέες προκλήσεις, ούτε κάθησαν να γκρινιάζουν και να κλαίνε για την κατοχή και την χούντα, αλλά τις είδαν ως ευκαιρίες για "επιχειρείν".

Thursday, 24 August 2017

η θεία google ξέρει


Η google λέει, θα βγάζει quiz στα αποτελέσματα αυτών που αναζητούν για κατάθλιψη, το οποίο και θα "διαγνώσκει" αν ο χρήστης πάσχει από κατάθλιψη άμεσα, εντ φορ φρι.

Αυτό εντάσσεται σε μια γενικότερη φιλοσοφία αλλαγής χρήσης του google, στο πιο ιντεράκτιβ και στο πιο εξατομικευμένο, που κάνει τα προσωπικά δεδομένα και τα απόρρητα και τις ιδιωτικότητες και τα ρέστα, να χορεύουν παρέα τσιφτετέλι πάνω στο τραπέζι, βγαίνοντας σέλφι.

Όλα αυτά βέβαια στο Αμέρικα, εκεί που η κατάθλιψη θερίζει, χτυπώντας 1 στους 5.

Στο επόμενο στάδιο, δεν θα ρωτάς. Θα μαντεύει/προτείνει την αναζήτηση και θα σου βγάζει απευθείας τα αποτελέσματα. 

Μόνο το πόσο μαλάκες είμαστε δεν θα μας πούνε :). Ποτέ.

Wednesday, 23 August 2017

πώς ξεχνάτε?!


Ο κομμουνισμός και τα εγκλήματα

Posted by sarant στο 23 Αύγουστος, 2017

Πολλή συζήτηση έχει προκαλέσει η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή να μην πάρει μέρος στο Διεθνές Συνέδριο «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα», που πραγματοποιείται σήμερα στο Ταλίν της Εσθονίας, στο πλαίσιο εκδηλώσεων που διοργανώνει η εσθονική προεδρία της ΕΕ.

Προσωπικά, συμφωνώ και με την απόφαση και με την επιστολή του Κοντονή προς την εσθονική προεδρία και χαίρομαι που η ελληνική αντίδραση συντέλεσε ώστε και η ευρωομάδα της Αριστεράς (GUE-NGL) να καταδικάσει την ανιστόρητη αυτή εκδήλωση, που όχι απλώς εξισώνει τον ναζισμό με τον κομμουνισμό αλλά επιπλέον αποσιωπά τα εγκλήματα του πρώτου για να εστιαστεί στα εγκλήματα και τα «εγκλήματα» του δεύτερου. Μαθαίνω μάλιστα ότι η εσθονική προεδρία, εξαιτίας της ελληνικής αντίδρασης έκανε κάποιες, αν και μάλλον επουσιώδεις, τροποποιήσεις στα κείμενα του συνεδρίου.

Υπάρχει εδώ βεβαίως η εσθονική ιδιαιτερότητα, που δίνει συγχωροχάρτι στους ναζί, αλλά η εξίσωση κομμουνισμού-ναζισμού είναι δυστυχώς κεντρική πολιτική γραμμή της δεξιάς πλειοψηφίας που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στην ΕΕ. Άλλωστε, η σημερινή μέρα, η 23η Αυγούστου, έχει ανακηρυχθεί από την ΕΕ, από το 2009, «Ημέρα μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων».

Υπάρχει όμως και η ελληνική ιδιαιτερότητα -ή τουλάχιστον υπήρχε. Στη σχετική ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 2009, για την καθιέρωση της ημέρας μνήμης, κανείς Έλληνας ευρωβουλευτής δεν ψήφισε το κοινό ψήφισμα τεσσάρων πολιτικών ομάδων, που εξομοίωνε κομμουνισμό και ναζισμό και που εγκρίθηκε με άνετη πλειοψηφία. Οι ευρωβουλευτές της ΝΔ απείχαν από την ψηφοφορία, ενώ ο επικεφαλής τους, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης δήλωνε ότι «Η αποτίμηση ιστορικών γεγονότων είναι αποκλειστικό έργο των ιστορικών και μόνο». Οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταψήφισαν, θεωρώντας ότι «το ψήφισμα αυτό προχωράει σε ανεπίτρεπτη εξομοίωση ναζισμού και κομμουνισμού». Καταψήφισαν φυσικά και οι, λιγότεροι τότε, ευρωβουλευτές της Αριστεράς, του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Επομένως, η σημερινή άρνηση του Σταύρου Κοντονή να συμμετάσχει στο συνέδριο του Ταλίν εκφράζει όχι μόνο μια αριστερή θέση αλλά, ουσιαστικά, και την εθνική γραμμή του 2009. Παραδόξως, η ΝΔ σχεδόν σύσσωμη και αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν αποστατήσει από αυτή την εθνική γραμμή και έχουν διολισθήσει σε ακροδεξιές τοποθετήσεις. Από το 2009 ως σήμερα δεν έχουν έρθει στην επιφάνεια τίποτε νέα εγκλήματα των κομμουνιστών που να δικαιολογούν αυτή την αλλαγή στάσης -το μόνο που άλλαξε είναι ότι ένα μικρό αριστερό κόμμα, με καταβολές στον κομμουνισμό και στον ευρωκομμουνισμό, που ήταν πολύ συμπαθητικό όταν περιοριζόταν στο 3%, βρέθηκε περιέργως στην εξουσία και τη στέρησε από τους γεννημένους να τη νέμονται.


Ότι ο αντικομμουνισμός είναι κακό πράγμα για τη δημοκρατία, το καταλάβαμε καλά στο πετσί μας το 1967-74. Ότι βλάπτει επίσης την ευφυΐα και την καλαισθησία το βλέπουμε είτε στο καταγέλαστο εξώφυλλο των ΜαριΝέων, που ανακαλύπτει σταλινισμό στην εξουσία, είτε στις δηλώσεις και στελεχών της ΝΔ που μας είχαν συνηθίσει σε πιο ανοιχτόμυαλες τοποθετήσεις, όπως της Μαριέτας Γιαννάκου, η οποία προσπάθησε να χρεώσει τον εθνικοσοσιαλισμό στην Αριστερά επειδή περιέχει το συνθετικό «σοσιαλισμός»! «Το ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας ήταν εθνικοσοσιαλιστικό και συνεπώς αριστερής προέλευσης», τιτίβισε. -ένα επιχείρημα που ανθυπασπιστής της δεκαετίας του 1950 θα το θεωρούσε γελοίο και δεν θα το παρουσίαζε στους φαντάρους που είχε να διαπαιδαγωγήσει εθνικώς.

Βέβαια, αυτό το κουτοπόνηρο επιχείρημα το έχουν διδάξει πρώτοι ο Άδωνης και ο Βορίδης -και αυτό είναι το δυστύχημα, ότι αυτοί δίνουν πλέον τη γραμμή στην αξιωματική αντιπολίτευση και ότι έχει συρρικνωθεί το κέντρο.

Θα μπορούσε κανείς να προβάλει την ένσταση ότι η ελληνική κυβέρνηση, στριμωγμένη από τα μνημονιακά μέτρα που έχει συμφωνήσει να εφαρμόζει, προσπαθεί να τα αντισταθμίσει με συμβολικές και ανέξοδες αριστερές πλειοδοσίες σε θέματα όπως η κλήρωση για τους σημαιοφόρους ή, τώρα, η άρνηση συμμετοχής στο εσθονικό συνέδριο.

Ωστόσο, η ένσταση αυτή παραβλέπει το γεγονός ότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις, αλλά και σε άλλες ανάλογες, τον θόρυβο δεν τον προκάλεσε η κυβέρνηση ή τα φιλικά της μέσα, αλλά η αντιπολίτευση. Η αντιπολίτευση ήταν που ανέδειξε σε μείζον θέμα τόσο την κλήρωση όσο και το εσθονικό συνέδριο. Μάλιστα, σε αυτό το τελευταίο θέμα κήρυξε πανστρατιά, αφού εκτός από τα στελέχη της ΝΔ φλογερές αντικομμουνιστικές τοποθετήσεις έκαναν επίσης ο Ευ. Βενιζέλος, ο Ανδρ. Λοβέρδος ή τα Νέα. (Και πάλι, έχει γούστο η σύγκριση με το παρελθόν -πριν από 10-15 χρόνια, οι εφημερίδες του ΔΟΛ είχαν καταγγείλει τις πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ταύτιση του κομμουνισμού με τον ναζισμό όπως μάς θυμίζει ο ισχυρομνήμων Δ. Ψαρράς).

Το γεγονός ότι η ταύτιση Χίτλερ και Στάλιν γίνεται μόνο από απατεώνες ή ανόητους δεν σημαίνει ότι ο Στάλιν είναι το πρότυπό μας -κάθε άλλο, παρά την κατανοητή από μια άποψη αλλά απολύτως αποκαρδιωτική στροφή του σημερινού ΚΚΕ, το οποίο μέσα στον 21ο αιώνα «αποκατέστησε» τον Στάλιν ανατρέποντας την τακτική των προηγούμενων δεκαετιών. Η ανανεωτική αριστερά έχει απορρίψει, καταδικάσει, αποκαλύψει και ανατάμει τις παρεκτροπές των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά εξίσου απορρίπτει τη σημερινή αντισταλινική υποκρισία. Βέβαια, με τα γυαλιά του αντίπαλου οι διαφορές μεταξύ αντισταλινικών και «σταλινικών» αριστερών είναι ελάχιστες και τα σκάγια παίρνουν εξίσου τους μεν και τους δε.
  

Wednesday, 16 August 2017

τα ανεκμετάλλευτα δάση


Το φιλελεδιστάν στα καλύτερά του! Τοτζήμερο με το παραπάνω βάζει άνετα υποψηφιότητα για τη μαλακιάρα της χρονιάς, αν και ακόμα έχουμε Αύγουστο και οι αδωνίτσες έχουν πλέον λαλήσει από την στέρηση και υπόσχονται πολλά. Το μυαλό του φιλελέ είναι δύσκολο να αντιληφθεί έννοιες όπως "κοινό" ή "κοινωνία" κι έτσι κάτι που δεν έχει ιδιοκτήτη, δεν ανήκει πουθενά!

Η λύση λοιπόν είναι να τα δώσουμε όλα σε ιδιώτες! :) Το γαμημένο το κέρδος είναι αυτό που θα σβήνει τις πυρκαγιές. Το γαμημένο το κέρδος κινεί τα πάντα. Ο κόσμος προχωράει, ο άνθρωπος δημιουργεί και εξελίσσεται με κίνητρο το γαμημένο το κέρδος. Εσύ κι εγώ υπάρχουμε γιατί κάποιος κερδίζει ή έχει να κερδίσει από εμάς. 

Πάρε παράδειγμα τα δάση. Στέκονται έτσι για χρόοοονια, ανεκμετάλλευτα, χωρίς λόγο ύπαρξης, χωρίς να αποφέρουν κέρδη σε κάποιον. Κι έτσι καίγονται. Ας πρόσεχαν.

Ενώ αν τα δώσουμε για τσιμέντωμα και εκμετάλλευση, τι θα καεί? Το μπετόν ή οι πισίνες? Ο ιδιώτης ξέρει. Για μαλάκα τον περάσατε? Τα όποια δέντρα θα αφήσει ζωντανά, θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επενδυσάρας του και θα τα φυλάει σαν τα μάτια του. Θα'χει κάνει κι ένα συμβολαιάκι παροχής υπηρεσιών με καμιά εταιρεία πυρόσβεσης και έτσι μαγικά, το γαμημένο το κέρδος θα ξαναδώσει τη λύση που όλοι ψάχνουμε, εξασφαλίζοντας το απαραίτητο οξυγόνο για τις επόμενες γενιές των ανυποψίαστων τηλεθεατών και μάλιστα σε πολύ φιλικές τιμές!

Monday, 7 August 2017

je suis Georgiou again and again

άγχος

χωρίς λόγο

ποιον φοβούνται?

την κυβέρνηση ή την ελληνική δικαιοσύνη?

να είμαστε σοβαροί..

Παρόλα αυτά, όλο το ευρωσύστημα είναι κανονικά ζεσουί Γεωργίου! :)

Sunday, 6 August 2017

φιλελεδόπουλο Αρίστο

κάνε μας με το λάβαρο ίσκιο


Οκ, να μιλάει ακόμα και ο Κούλης υπέρ της Αριστείας και κατά της τύχης από κλήρωση για τον ορισμό του σημαιοφόρου. Ο Κούλης, που προφανώς ως άριστος μεταπήδησε από το Κολλέγιο Αθηνών κατευθείαν στο Χάρβαρντ και όχι ως παιδί του Μητσοτάκη.

Να μιλάει υπέρ της Αριστείας ακόμα και ο Άδωνις που έκανε καμιά 12αριά χρόνια να πάρει το πτυχίο του. Γιατί όχι? Μπορεί να μην ήταν άριστος ως φοιτητής ο Αντιπρόεδρος,  αλλά όλοι γνωρίζουμε σε τι άριστο περφόρμερ εξελίχθηκε.

Τι θα πει "από σπου κιω σπου ο Σταύρακας ο Τιποτάμης βγαίνει και ειρωνεύεται την κυβέρνηση χρησιμοποιώντας την περίπτωση του μετακλητού Καρανίκα"?! Τι σημασία έχει που ο δεύτερος έχει πτυχίο ενώ ο πρώτος όχι? Αυτό που μετράει είναι το πως γράφεις στον φακό, δεν έχει σημασία το τι γράφεις, ούτε το πόσο ανορθόγραφα το γράφεις. Δείτε εξέλιξη. Ο ένας μετακλητός υπάλληλος κόμματος, ενώ ο άλλος αρχηγός κώματοςκόμματος.

Άντε να βγαίνουνε και οι πάσης φύσεως socialχαζοί, με διάφορες "σπουδές" και (κυρίως) "καριέρες", που βγάζουνε μάτι ότι είναι κοινωνικά και πολιτισμικά αναλφάβητοι, να μηρυκάσουν με το θράσος του βλάκα, οποιαδήποτε "ριξιά" των επικοινωνιολόγων της αντιπολίτευσης (αλλά και της συμφοράς). Ποιος είμαι εγώ που θα τους κρίνω και θα τους λογοκρίνω άλλωστε?

Αλλά μιλάτε περί "Αριστείας" για μαθητές του Δημοτικού ρε μπαγλαμάδες? Για παιδιά δηλαδή και όχι μόνο μαθητές του Δημοτικού? Που στην τελική και στην πράξη, όλα 10 παίρνουν και άριστα.

Και κάθονται διάφοροι αδωνίτσοι και ιδεολογικοποιούν την επιλογή της κλήρωσης για την ανάδειξη του σημαιοφόρου στα Δημοτικά, μιλώντας για "Αριστερά της μετριότητας", σε μια μπανανία που ακόμα έχει μαθητικές παρελάσεις. Και η "κανονικότητά" της θέλει να βλέπει τη σημαία ως έπαθλο. Και η κυβέρνηση είναι τόσο Αριστερά, όσο εγώ είμαι ο σωφέρ του Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Που οι περισσότεροι από δαύτους δηλώνουν υπερήφανοι φιλελέδες και στην ουσία την Αριστεία την χρησιμοποιούν ως μέσο ενίσχυσης των ταξικών διαφορών και μόνο. Γιατί μόνο έτσι μπορείς να βλέπεις την Αριστεία ως κριτήριο αξιολόγησης (μαθητών ή ανθρώπων), παραβλέποντας την δεδομένη αδικία που δημιουργούν οι διαφορετικές οικονομικές και ταξικές αφετηρίες του κάθε αξιολογούμενου.

Για την μην το πάρουμε από την παιδαγωγική και διδακτική του σκοπιά, που εκεί ανοίγονται ολάκερα πεδία διερεύνησης και ποικίλλων θεωριών, που θέτουν σε ισχυρή αμφισβήτηση το καθεστώς της ενίσχυσης του ατομικού εις βάρος του ομαδικού. Την καλλιέργεια της ατομικής ταυτότητας εις βάρος της συλλογικής. Ή μιλάνε για τους κινδύνους που ελλοχεύει η αποθέωση του αρρωστημένου ανταγωνισμού (πολλές φορές στη σκιά των γονεϊκών κόμπλεξ) σε παιδάκια 7,8 και 10 ετών. 

Όλα αυτά βέβαια για τους οπαδούς της "κανονικότητας" των Αγορών, είναι σαν τη σως στην ψαρούκλα. Οκ καλό είναι να υπάρχει, αλλά όχι ότι δεν την ξεσκίζεις την συναγριδάρα και χωρίς σως.

Tuesday, 1 August 2017

τα φάγαμε όλοι χαζοί


Θέλημα Θεού

31 Ιούλ, ’17

Πολύ επιτυχημένη είναι η παράσταση «Πολιτική στο προτεκτοράτο», αφού ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία συγκυβερνούν αλλά καταφέρνουν να πείθουν ακόμα αρκετούς αφελείς πως σκοτώνονται μεταξύ τους.

Επτάμισι χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, το θέμα είναι οι αποκαλύψεις που κάνει ο Γιάνης Βαρουφάκης στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε πριν από τρεις μήνες.

Το σόου γίνεται ακόμα καλύτερο, όταν εμφανίζεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος και δηλώνει πως ο τρόπος που διαπραγματεύονταν ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης είναι πράξεις που συνιστούν εθνικό έγκλημα.

Ναι, αυτό το λέει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος που, ως υπουργός Οικονομικών, υπέγραψε την υπαγωγή των ομολόγων της χώρας στο αγγλικό δίκαιο και την απαγόρευση της μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα, με αποτέλεσμα να υποθηκευθεί η χώρα για πάντα.

Επτάμισι χρόνια μετά την χρεοκοπία, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αντί να έχει οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη, είναι ελεύθερος, είναι στη Βουλή και σηκώνει και το δάχτυλο, μιλώντας για προδοσία.

Το παιχνίδι που παίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ με την Νέα Δημοκρατία και τα λιμά του ΠΑΣΟΚ, είναι προφανές.

Όλοι αθώοι, όλοι ξεπουλημένοι.

Και ο ένοχος για την χρεοκοπία της χώρας;

Κανείς.

Ήταν θέλημα Θεού η Ελλάδα να χρεοκοπήσει.

Είναι θέλημα Θεού ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία να συγκυβερνήσουν στο προτεκτοράτο.

Και βέβαια, ήταν θέλημα Θεού οι Έλληνες να αποβλακωθούν εντελώς.

Καλό Αύγουστο!
 
πηγή: pitsirikos

Monday, 31 July 2017

οι "γνωστοί άγνωστοι" και οι πάνχαζοι αστοδεξιοί


Εξαιρετική ανάλυση, χωρίς λεκτικές φιοριτούρες, χωρίς ιδεολογικοπολιτικές φλυαρίες. Με χρήση απλής λογικής όπως προκύπτει από τη στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα από την οποία απέχει έτη φωτός ο κάθε πάνχαζος αστοδεξιός νοικοκυραίος και ο κάθε εκλεκτός πελάτης της Siemens που φαντασιώνεται την επανάληψη της συμφοράς του προσφάτως εκλιπόντος παππού του.
{SFY}




Ξεκίνησε πάλι, με αφορμή ποστ του φίλου μου του Χρήστου Χωμενίδη, αυτή η γνωστή και επαναλαμβανόμενη συζήτηση για τα Εξάρχεια, που πρέπει να τα "καθαρίσουν", τους "γνωστούς αγνωστους" που πρέπει επιτέλους (sic) να συλληφθούν και τα λοιπά.
Επειδή έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στο κέντρο της Αθήνας, ζω στα Εξάρχεια και από έφηβος ήμουν πάντα μέσα σε κάθε λογής μπάχαλα, θα σας πω πέντε πράγματα από την 30χρονη εμπειρία μου - κι όποιος θέλει ας μ' ακούσει.

1. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι "αυτοί που κάνουν τα επεισόδια είναι 200-300 νεαρά άτομα και το μόνο που χρειάζεται είναι απλά να αποφασίσει το κράτος επιτέλους να τους συλλάβει". Αυτό είναι και σωστό και λάθος. Είναι όντως κάπου τόσοι, μόνο που δεν είναι πάντα οι... ίδιοι 200-300. Ο κόσμος εναλάσσεται, οι νεαροι μεγαλώνουν, βρίσκουν δουλειά (ή ερωτεύονται κυριλέ γκόμενα), απομακρύνονται και μετα έρχεται η επόμενη γενιά για να πάρει τη θέση τους. Αυτό γίνεται από τα 70s μέχρι σήμερα. Συνεπώς, αν συλλαβεις φέτος 300 μπάχαλους, του χρόνου θα έχουν αντικατασταθεί από τους νέους 300. Θυμηθείτε την εισβολή στο Πολυτεχνείο στα 90s: Πιάστηκαν 300 καταληψίες, σχεδόν όλοι οι μάχιμοι των Εξαρχείων. Την επόμενη χρονιά νέοι είχαν πάρει τη θέση τους και έγιναν ακριβώς τα ίδια.

2. Ας πούμε ότι η κυβέρνηση αποφασίζει αύριο να εισβάλλει στα Εξάρχεια με τη βία και να εγκαταστήσει 1000 Ματατζήδες σε όλα τα σημεία. Τί θα συμβεί τότε; Θα σας πω εγώ: Πρώτον, η επίθεση στα Εξάρχεια θα συσπειρώσει αμέσως όλο τον σχετικό κόσμο και οι 300 θα γίνουν χιλιάδες, ως αντίδραση στη βία (όπως με τον Γρηγορόπουλο). Έτσι γίνεται πάντα, όταν η ΕΛΑΣ χτυπάει τα Εξάρχεια, την επόμενη μέρα μαζεύεται ο διπλάσιος ή τριπλάσιος κόσμος για συμπαράσταση. Δεύτερον, τα μπάχαλα θα αποκεντρωθούν και οι νεαροί θα αρχίσουν να χτυπάνε αντάρτικα (βλ. Ερμού) εδω κι εκεί. Τότε είναι που θα χαθεί τελείως η μπάλα, γιατί προφανώς τα ΜΑΤ δεν μπορουν να είναι συνεχώς και στην Ερμού, και στη Σκουφά, και στην Κηφισια, και στη Γλυφάδα κλπ., ενώ οι μπάχαλοι μπορούν εύκολα να μαζευτούν μια μέρα 50 άτομα και να πάνε να τα σπάσουν μέσα σε 10' και να εξαφανιστούν. Πις οφ κέικ.

3. Μπάφοι και "σκληρά" στα Εξάρχεια: Ναρκωτικά και συμμορίες υπάρχουν σ' όλες τις γειτονιές εφ' όσον η μαστούρα είναι διαταξική και πάρα πολύς κόσμος στην Ελλάδα (και σ' όλο τον κόσμο) χρησιμοποιεί διάφορες ουσίες. Η διαφορά είναι ότι στα Εξάρχεια (επειδή δεν μπαίνει η Αστυνομία) ολα αυτά φαίνονται στο δρόμο, στα στενάκια, στα πάρκα. Επίσης, το χόρτο στα Εξάρχεια μυρίζει έντονα, ενώ η κόκα στο Κολωνάκι και στη Γλυφάδα είναι άοσμη. Καταλάβετέ το, λοιπόν: Τα πιώματα υπάρχουν παντού. Απλά στα Εξάρχεια τα βλέπεις και τα μυρίζεις, δεν είναι κρυμμένα.

4. Το γκραφίτι είναι τέχνη, η γειτονιά μας είναι ένα ζωντανό ανοικτό μουσείο που φιλοξενεί απίθανα έργα και διεθνείς διάσημους καλλιτέχνες, τους καλυπτερους του είδους - και στους περισσότερους Εξαρχειώτες αρέσει και είναι περήφανοι γι' αυτό. Ως προς τις περίφημες "μουτζούρες" (tagging), αυτές τις έχω συναντήσει από το Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου και τη Λάνγκστράσσε της Ζυρίχης μέχρι τη Φλορεντίν του Τελ Αβιβ, το Καντικόι της Κωνσταντινούπολης και το Φορτ Γκριν του Μπρούκλιν. Δεν είναι μόνο στα Εξάρχεια, λοιπόν, αλλά σε όλες τις μεγάλες πόλεις, είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που ΔΕΝ συνδέεται με το μπάχαλο.

5. Στην Ελλάδα, η βία που προέρχεται από τη νεολαία βρίσκει έκφραση με διάφορους τρόπους: Χουλιγκάνοι στα γήπεδα, συμμορίες από γειτονιές που δέρνονται, σπασίματα σε συναυλίες, ξύλο στα μπαρ κλπ. Οι μπάχαλοι είναι μια ακόμα επιλογή για όσους νέους σκέφτονται πολιτικά και είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο 4-5 δεκαετιών. Αν θέλεις να αντιμετωπίσεις το φαινόμενο αυτό (και θέλεις να μιλησουμε σοβαρά), ο τρόπος δεν είναι η βία (η βία δεν είναι ποτέ απάντηση στη βία, γιατι την πολλαπλασιάζει) - και ειδικά όταν μιλάμε για αγριεμένους εφήβους (και όχι για γκάνγκστερς). Η βία θα τους πεισμώσει / θυμώσει περισσότερο και η κατάσταση θα ξεφύγει τελείως. Ειδικά σε μια ιστορική συγκυρία όπου υπάρχει μεγάλη οργή, φτώχια, ανεργία στους νέους κλπ.. Ρωτήστε κι εκείνον τον επτάχαζο, τον Χρυσοχοΐδη, που το επιχείρησε και φυσικά τον έφαγε η μαρμάγκα.
 
Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.
 
Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω.

πηγή: jungle-report